بهداشت محيط زيست و ايمني

آفت‌کش‌ها بیش از آنچه تاکنون به نظر می‌رسید بر ناباروری مردانه تاثیر دارند.
به گفته محققان دانشگاه لندن و طبق مقاله‌ای که در مجله environement health perspective منتشر شده است محققان از میان 134 آفت‌کشی که مردم اروپا زیاد با آن سر و کار دارند، 37 مورد را انتخاب کردند و آزمایشاتی صورت دادند. بررسی‌ها نشان داد از میان 37 مورد، 23 آنتی‌آندروژن بوده و با کاهش تستوسترون میل جنسی را کم می‌کند. ناباروری یکی از مشکلات عدیده پزشکی در دنیای امروز است. به طوریکه میزان آن در جهان از سال 1955 تاکنون 50% افزایش یافته است و هم اکنون 10-15% از زوجها از این مشکل رنج می‌برند. با صنعتی شدن جوامع و تغییر شیوه زندگی، به مرور بر انواع گوناگون عوامل خطرساز محیطی افزوده ‌شده و منجر به بروز اختلالاتی در ارگان‌های مختلف بدن انسان شده است. ترکیبات زیانبار، نظیر سرب، استفاده از آب شرب آلوده به مواد مضر شناخته شده و ناشناخته حاصل از صنایع گوناگون نظیر ترکیبات آرسنیک، کروم، بنزن و غیره، آب و خاک کشاورزی آلوده به سموم دفع آفات و کودهای شیمیایی و به تبع آن، محصولات زراعی آلوده، استفاده از هورمونها و داروهای گوناگون در صنعت پرورش دام و طیور و وجود بقایای‌ آنها در محصولات لبنی و گوشتی، نظیر هورمون‌های استروییدی دفع شده در شیر، افزایش استفاده از مواد سنتتیک و نگهدارنده‌ها در صنایع غذایی، در کنار عادات تغذیه‌ای و رژیم‌های غذایی نامناسب و کمبود آنتی‌اکسیدانها و عناصری نظیر روی، سلنیم و مس در رژیم غذایی روزانه از جمله این عوامل خطرساز است. همچنین، آثار جانبی زیانبار برخی داروها و مواد شیمیایی نظیر کتوکونازول و دیوکسین، تماس روزانه با انواع پرتوهای مضر در محیط زندگی و کار، نظیر پرتوهای ایکس و فرابنفش، امواج ساطع شده از فرستنده‌های مخابراتی و تلفن همراه، تنش‌های فیزیکی و روانی محیط کار و زندگی، استعمال دخانیات، کاهش تحرک و عوارضی نظیر چاقی و افزایش سن ازدواج نیز، همه و همه عواملی هستند که ممکن است به طور مستقیم و غیرمستقیم بر کاهش باروری در انسان تأثیر گذار باشند.

منبع: salamatiran.com

از آنجا که کفش‌ها به‌طور مستقیم با سطوح و خاک در تماس هستند میکروارگانیسم‌های زیادی با خود همراه دارند. سطوحی که معمولا با فضولات و ترشحات آلوده بدن (خلط و ترشحات تنفسی و بزاق و...) آلوده شده‌اند.
مطالعات نشان می‌دهد که حتی در سطوح خشک نیز میکروب‌ها مدت‌های زیادی زنده باقی می‌مانند و برخلاف آنچه بیشتر مردم تصور می‌کنند، میکروب‌ها می‌توانند حتی ماه‌ها در سطوح خشک، زنده باقی بمانند. البته میزان پایداری میکروب‌ها در سطوح خشک مانند سطح زمین یا کف توالت و محیط‌هایی که احتمال آلودگی آنها با ترشحات بدن انسان زیاد است، در مورد میکروب‌های مختلف، متفاوت است؛ به‌عنوان مثال، میکروب‌های گرم منفی مقاومت بیشتری دارند و مدت زمان بیشتری زنده می‌مانند. عواملی مانند رطوبت نیز در میزان پایداری میکروب‌ها نقش دارند. دوام میکروب‌ها‌ در جاهای مرطوب، بیشتر است و بنابراین میکروب‌های مختلف، حتی میکروب‌های خطرناک و بیمارستانی نیز در سطوح، زنده باقی می‌مانند و از آنجا که با کفش روی این سطوح راه می‌رویم به راحتی میکروب به کف کفش می‌چسبد و اگر با این کفش آلوده داخل خانه شویم سطح فرش و موکت و به طور کلی سطح خانه به این میکروب‌ها آلوده شده و بعد از طریق دست، کف پا، زانو و... به بدن افراد سالم منتقل می‌شوند. از نظر علمی ثابت شده است که کفش می‌تواند بالقوه خطر انتقال میکروب‌ها (به خصوص میکروب‌های بیماری‌زا) را داشته باشد و از نظر تئوری هم کاملا با عقل و منطق جور درمی‌آید که کفش وسیله انتقال آلودگی است.
مطالعه‌ای که چندی پیش به‌طور اختصاصی روی آلودگی‌های منتقله از راه کفش انجام شده بود، نشان داد بیشترین میزان آلودگی با میکروب‌هایی بوده است که از طریق مدفوع دفع می‌شوند. به عنوان مثال 27 درصد آلودگی را میکروب «ای‌کولای» به خود اختصاص داده بود؛ میکروبی که به راحتی از طریق مدفوع منتقل می‌شود. بنابراین خطر بیماری‌هایی همچون بیماری‌های دستگاه گوارش مانند اسهال‌های خونی، عفونت ادراری، عفونت‌های پوست و نسج نرم و... اعضای خانواده را تهدید خواهد کرد. جوراب‌ها هم به طور غیرمستقیم می‌توانند همین آلودگی‌ها را به منزل بیاورند. طبق تحقیقاتی که انجام شده، بیشتر آلودگی‌ها در سطوح خارجی کفش‌ها بوده‌اند ولی داخل کفش و جوراب‌ها هم ممکن است با احتمال کمتری آلوده شوند.
توصیه می‌کنم کفش‌‌های‌تان را جلوی درب ورودی خانه درآورید. در این صورت، خطر انتقال آلودگی‌ها به شدت کاهش پیدا می‌کند. ضمن اینکه جارو کردن مرتب و مداوم و شستشوی سطوح خانه با دستمال مرطوب می‌تواند میزان آلودگی را کاهش دهد. شستشوی مرتب دست‌ها و کف‌ پاها هم می‌تواند در کاهش انتقال عفونت نقش مهمی داشته باشد.
نکته مهم دیگری که لازم می‌دانم تذکر دهم این است که متاسفانه بسیاری از خانواده‌ها جاکفشی‌های‌شان را به داخل منزل می‌برند. این مساله کودکان را به شدت در معرض خطر قرار می‌دهد؛ به دلیل اینکه کودکان معمولا به همه قسمت‌های خانه رفته و بازی می‌کنند. حتی بارها شاهد بوده‌ایم که کودکان روی کفپوش جلوی درب خانه می‌نشینند و با اسباب‌بازی‌ها‌ی‌شان بازی می‌کنند. بنابراین کفش و جاکفشی نباید به هیچ وجه داخل خانه آورده شود. خانه حریم شخصی است و همان‌طور که اجازه نمی‌دهیم افراد غریبه وارد حریم شخصی‌‌‌مان شوند، میکروب‌ها را هم نباید وارد حریم شخصی‌مان بکنیم.

نویسنده:دکتر زهرا احمدی‌نژاد، متخصص بیماری‌های عفونی
منبع:www.salamat.com

نگاه کلی

با افزایش میزان آلاینده‌های جوی و پدید آمدن اثر گلخانه‌ای ، دانشمندان پیش بینی کرده‌اند که میانگین دمای هوا در نتیجه افزایش میزان دی‌اکسید کربن و سایر گازهای گلخانه‌ای به اندازه چند درجه افزایش خواهد یافت و این افزایش دما ، روی آب و هوا ، محیط زیست و اکوسیستم‌های مختلف ، کشورهای جهان تأثیر خواهد گذاشت. دانشمندان معتقدند که گرم شدن کره زمین از مدتها پیش در جریان بوده است و بطور عمده علت افزایش دما به اندازه دو سوم یک درجه سانتیگراد از سال 1860 به بعد افزایش گازهای گلخانه‌ای می‌باشد.

مکانیسم اثر گلخانه ای

سطح و جو کره زمین بطور عمده توسط نور خورشید گرم می‌شود. بیشترین گستره نورخورشید که به زمین می‌رسد در محدوده نور مرئی قرار دارد. از کل نور ورودی خورشید از تمام طول موجها حدود 50 درصد به سطح زمین می‌رسد. 20% بوسیله گازها (UV) بوسیله ازن و IR بوسیله (CO2 و H2O ) و قطره‌های آب در هوا جذب می‌شود و 30% دیگر بوسیله برف و یخ و آب و بدون آنکه جذب شود منعکس شده و به فضا بر می‌گردد.

زمین مانند هر جسم گرم دیگر ، انرژی منتشر می‌‌کند. انرژی منتشر شده از زمین نور زیر قرمز است که در گستره 4 تا 50µm قرار دارد. این ناحیه زیر قرمز گرمایی نام دارد. بعضی از گازها در هوا می‌توانند زیر قرمز گرمایی با طول موجهای خاصی را جذب کنند. بنابراین تمام زیر قرمز منتشر شده از سطح و جو زمین مستقیما به فضا باز نمی‌گردد و در فاصله کوتاهی پس از جذب آن بوسیله مولکولهای معلق در هوا مانند CO2 به صورت کاتوره‌ای منتشر و مجددا به سطح زمین هدایت و از نو جذب شده و باعث گرم شدن بیشتر سطح زمین و هوا می‌شود.

پدیده هدایت مجدد IR گرمایی به سمت زمین اثر گلخانه‌ای نامیده می شود.

نقش اثر گلخانه ای طبیعی درتعادل گرمایی زمین

این واقعیت که سیاره زمین با لایه ضخیمی از یخ پوشیده نشده است به علت نقش طبیعی اثر گلخانه‌ای است. سطح زمین همان اندازه که با انرژی دریافتی از خورشید گرم می‌شود، با مکانیسم اثر گلخانه‌ای نیز گرم می‌شود. نقش جو برای زمین همانند پتو می‌باشد که در فضایی که پوشش می‌دهد مقداری از گرمای آزاد شده از جسم را حفظ می‌کند و باعث افزایش دما می‌شود چنانچه جوی در کار نبود و دمای میانگین سطح زمین حدود 15+بود در حالیکه به خاطر وجود جو و اثر گلخانه‌ای این دمای میانگین 15+ می‌باشد.

اثر گلخانه ای افزوده

پدیده‌ای که دانشمندان محیط زیست را نگران می‌کند اثر گلخانه‌ای طبیعی نیست بلکه پدیده‌ای به نام اثر گلخانه‌ای افزوده می‌باشد که با افزایش غلظت گازهای کم مقدار در هوا که IR گرمایی را جذب می‌کنند سبب می‌شود. مقدار بیشتری از انرژی IR گرمایی منتشره مجددا به سمت زمین هدایت شود و از این راه میانگین دمای سطح زمین از 15 بیشتر باشد. مانند اینکه چند پتو را روی هم بیاندازیم.

گازهای گلخانه ای

گازهای اصلی تشکیل دهنده هوا ( ) به علت داشتن گشتاور دو قطبی نمی‌توانند نور زیر قرمز را جذب کنند. گازهایی که در گرم شدن گلخانه‌ای زمین دخالت دارند آب ، دی‌اکسید کربن ، متان و سایر گازها به مقدار کم می‌باشند. علت شبهای سرد بیابان با وجود روزهای بسیار گرم نبودن بخار آب در جو این مناطق می‌باشد.

دی اکسید کربن

حدود یک چهارم اثر گلخانه‌ای ناشی از جذب نیمی از IR گرمایی بازتاب شده در گستره طول موج 14 تا 16 میکرومتر توسط مولکولهای دی‌اکسید کربن میباشد. افزایش غلظت CO2 در جو ، از خارج شدن مقدار بیشتر IR باقیمانده جلوگیری کرده و باعث گرم شدن بیشتر هوا می‌شود.

بخار آب

بخار آب بیشترین گازگلخانه‌ای در جو زمین است و علت پدید آمدن حدود دو سوم این اثر می‌باشد. و معمولا IR گرمایی در گستره طول موج 7.5µm - 5.5 را جذب می‌کند. ارتعاشهای دیگری در آب وجود دارند که نور زیر قرمز با طول موج 12µm را جذب می‌کند.

متان

متان از نظر اهمیت در میان گازهای گلخانه‌ای پس از دی‌اکسید کربن و آب قرار دارد. در مقایسه با CO2 به ازای هر مولکول اثر گرم شدن کره زمین با افزایش متان 23 برابر بیشتر از اثر مربوط به CO2 است. اما امروزه افزایش مولکولهای CO2 80 تا 90 برابر افزایش مولکولهای متان می‌باشد. بنابراین اهمیت متان در گرم شدن کره زمین کمتر است.

متان

روش پیشگیری از مکانیسم گلخانه ای افزوده

جایگزین کردن سوختهایی مثل نفت و زغال سنگ در نیروگاهها با گازهای طبیعی برای کاهش CO2

حذف کردن شیمیایی CO2 خروجی از نیروگاهها توسط دوغابی از کلسیم سیلیکات

کلسیم سیلیکات

حذف متان از طریق واکنش با رادیکالهای آزاد هیدروکسیل

دفن بهداشتی زباله‌ها برای کاهش انتشار متان از واپاشی غیرهوازی زباله‌ها

گازهایی مثل کلروفلوئوروکربنها ، دی‌اکسید نیتروژن و سایر آلاینده‌ها هم در ایجاد اثر گلخانه‌ای افزوده تأثیر دارند.

منبع: ssfair.blogfa.com

تا حالا چند بار به خورشید خیره شده اید؟ بعد از خیره شدن به جوشکاری چه احساسی داشته اید؟ نظرتان نسبت به راننده ای که پشت سرتان با نور بالا رانندگی می کند چیست؟ ما کم و بیش در زندگیمان تمام این موارد را دیده ایم. اگر اینطور است مطمئن باشید آلودگی نوری را تجربه کرده اید. آلودگی نوری نور مزاحمی است که اغلب در تاریکی شب ها ی باعث آزارهای چشمی شده و آسیب هایی را ناخواسته به روح و جسم ما وارد می کند. بگذارید در ابتدا ببینیم آلودگی نوری چیست: به نورهای مصنوعی که در زمان یا مکان نامناسب از استاندارد خود خارج شده و با کیفیت نامطلوب محیط زیست و آسمان شب را آزاردهنده و آلوده می سازد را آلودگی نوری می نامیم. یک نور استاندارد باید از سه فاکتور زمان و مکان و کیفیت بهره مند باشد.
● مکان مناسب
مکان مناسب برای نور، مکانی است که واقعا نیاز به روشن بودن محیط ضروری می نماید. دقیقا مانند پارکینگهای بزرگ شرکت واحد که با نور خیره کننده ای بی علت تا صبح محیط پارکینگ و چند خیابان اطراف را مثل روز روشن ساخته اند. حال آنکه تدابیرامنیتی در محیط یک بانک کم نورتر از پارکینگهای اتوبوسهای شرکت واحد است. باز هم بدنبال مثالهایی از این قبیل باشید زیرا پیدا کردن نمونه های استاندارد در کشور ما بمراتب دشوار تر از دیدن نمونه های غیر استاندار است.
● زمان مناسب
ضمن اینکه در روز(زمان) احتیاجی به روشن ماندن یک لامپ نیست در شب نیز در مسیرهای کم رفت و آمد احتیاجی به روشن ماندن انواع روشنایی ها نیست مانند نیمه شب در معابر کم رفت و آمد و یا در راهروی یک بیمارستان یا اداره. تا اینجا کمی با محیط هایی که در آن آلودگی نوری باعث آزارمان می شود آشنا شدیم. امیدوارم باعث شده باشد که کمی به اطرافمان بیشتر دقت کنیم. اما سوال اینجاست که چه چیز باعث آلودگی نوری می شود؟ در حقیقت در ابتدایی ترین نگاه چه گونه ای از لامپها را ما لامپ ناهنجار و غیراستاندارد می نامیم؟  دقت داشته باشید در یک لامپ غیر استاندارد بسته به نوع و طراحی آن از ۳۰ تا ۴۰ درصد اتلاف انرژی را به همراه دارد و همینطور دید عابران را نیز کم کرده و تحت شعاع قرار می دهد. فکر می کنید با اصلاح هر لامپ سر در خانه هایمان به چند روستا برق رسانی شود یا ساعات خاموشی مان کاهش یابد؟
● اثرات مخرب آلودگی

اما اثرات مخرب آلودگی نوری بر انسان و محیط زیست به مراتب جدی تر از حد انتظار ماست. چه بهتر است ببینیم آلودگی نوری از کجا شروع شد و کشورهای پیشتاز تا به حال چه کرده اند؟ زمانی را تصور کنید که هنوز انسانها در غارها زندگی می کردند یا چرا آنقدر دور همین چند قرن اخیر. فکر می کنید روال زندگی آنان در طول شبانه روز چگونه بود. آنان مجبور بودند امورات زندگی شان را با طلوع و غروب خورشید تنظیم کنند. با اولین سپیده بیدار شده و با پایین رفتن خورشید به بستر بروند. در حقیقت سیکل زندگی طبیعی انسان به همین منوال است.  انسانها در طول تاریخ سعی کردند از عوامل طبیعی مانند جمع آوری کرمهای شب تاب،ساخت شمع ،استفاده از روغن های حیوانی و سوزاندن چوب برای روشن ساختن اطرافشان بهره مند شوند.
این روال تا اختراع برق توسط ادیسون ادامه داشت و همانطور که اول وسیله ای اختراع می شود و بعدها فرهنگش می آید رفته رفته استفاده از لامپ و برق در تمام خانه ها ادارات خیابانها و بزرگراه ها شیوع پیدا کرده و پا از حیطه خود فراتر نهاد و به وسیله ای جهت سرگرمی و بوجود آوردن زیبایی ها و رنگهای خیره کننده در آبنماها ساختمانها، برجها و... انجامید. سالیان سال مردمان روستا و شهرها بدون هیچ زحمتی به سادگی به نظاره ستاره ها ی دنباله دارها و گاه بارش های شهابی می نشستند اما به نظر می رسد نوعی سنت گریزی  دیده شد و سیل هجوم به سمت نور بدون توجه به استانداردهای احتمالی را در دهه های اخیر شاهد بودیم. اما از دست رفتن ستارگان چیز کمی نبود که بتوانیم آن را نبینیم. اولین مطالعات را در ستاره شناسان در حدود ۴۰ سال پیش در خصوص آلودگی نوری داشتند. چرا که پیش از محسوس بودن این افزایش روشنایی برای سایر افراد تجهیزات دقیق ستاره شناسان متوجه چنین شرایطی شده بود. کم فروغ تر شدن ستاره گان در شهر ها ی بزرگ آنان را برآن داشت تا چرایی موضوع را جویا شوند.
اما توجه جدی به این مسأله و تصویب اولین قوانین در سطوح منطقه ای، استانی و ملی به چند سال پس از آن موکول گردید. اولین گردهمایی علمی بین المللی دراین باره در اکتبر ۱۹۵۵ در ایتالیا و با موضوع آلودگی نوری ابعاد و احتمال وقوع برگزار گردید. و به فاصله ۲ سال اولین قانون محلی مبارزه با آلودگی نوری در ایتالیا به تصویب رسید. یکی از اولین و برجسته ترین قوانین مقابله با آلودگی نوری مربوط به ناحیه لومباردی کشور ایتالیاست که در سال ۲۰۰۰ به تصویب رسید و به الگوی مناسبی برای سایر مناطق و کشورها مبدل شد. کشورهای آمریکاو استرالیا نیز از پیشتازان این مبارزه هستند. در اینجا به چند بند از قانون منطقه لومباردی توجه فرمایید: سیستمهای روشنایی باید مجهز به سیستمهایی باشند که قابلیت کم کردن میزان تابش نوررا پس از ساعات خاموشی شبانه داشته باشند.
سیستمهای روشنایی باید مجهز به لامپهایی با حداکثر بازده با توجه به فناوری روز باشند. مقامات دولتی باید ترویج کننده اصولی باشند که در این قانون به آنها اشاره شده است و اولین کسانی هستند که کاربرد صحیح این قوانین را کنترل خواهند نمود. نصب کنندگان وسایل روشنایی تنها مجاز به نصب وسایلی هستند که روی آن قید شده باشد مطابق با قوانین مقابله با آلودگی نوری با مصرف حداقل انرژی منطبق با قانون منطقه لومباردی.